แล้วได้มาหนึ่ง เอ๊ย ครึ่งเรื่อง
เป็นกลอนแสนจะป่วง
นิทานอคาเมะ
กาลครั้งหนึ่ง
จะกล่าวถึงท่านจินผู้สิ้นหวัง
ชีวิตพังปรารถนาฆ่าตัวตาย
เดินซมซานหาที่ตายมาหลายปี
แทบไม่มีคนหล่อแมนแสนใจหาย
ต้องรอนแรมตามทางเปลี่ยวอย่
กูอยากตายใครผ่านมา"ฆ่ากูที
เมื่อท่านจินคร่ำครวญได้ไม่
กลับปรากฎร่างนงคราญขึ้นเสี
นางนั้นงามหยาดฟ้ายิ่งกว่าม
ร่ายวจีระรื่นหูอย่างน่าฟัง
"ไอ้หมูอ้วนถ้าอยากตายไปไกล
ในพงไพแห่งกูอย่าได้หวัง
หอบเอาร่างเน่าเน่าไปได้ยัง
กูโคตรชังนิสัยเชี่ยเหี้ยอย
ท่านจินเคลิ้มทำตาลอยไปแสนไ
ซึมซาบรสหวานแสบไส้ไว้อย่าง
ลืมโคโยตี้ตั้งแต่เมื่อไหร่
พร่ำรำพึงถึงแต่นางไม่สร่าง
เมื่อนั้น
คาซึยะน้องน้อยอนาถา
เที่ยวหนีฝูงนางกำนัลกัลยา
เร่ร่อนมาหวังแอร์เมสที่แสน
เดินลัดเลาะริมลำธารนานเป็น
มาพลั้งพลาดพบร่างใหญ่ไม่เก
โคตรหมั่นไส้แค่โคโยตี้ไม่ม
ก็ลืมความคิดจะดิ้นสิ้นชีวั
แม่จะด่าให้หายโศกเลยไอ้ชั่
คิดชั่วชั่วได้เยี่ยงไรไคร่
ชีวิตใครก็มีค่าเท่าเท่ากัน
ไม่รักมันแล้วหวังให้ใครรัก
เมื่อนั้น
ท่านจินยอดชายให้เครียดขึง
โถน้องจ๋าอย่าได้โกรธกูเลยม
ใจเย็นเย็นอย่าหน้าตึงเดี๋ย
อันว่าพี่เคยอยากตายใช่อดีต
เพราะชีวิตโดนหยามรักมาหักห
ใจดวงน้อยจึงแกว่งไปหลายชั่
ที่น้องห้ามพี่เชื่อแล้วนะแ
ทีบีซี......(กร้ากกกกกก)
ปี้เจนมีสาระ
ตอบลบชีวิตใครก็มีค่าเท่าเท่ากัน
ไม่รักมันแล้วหวังให้ใครรักมึง
ชอบมากค่าา