เรื่องสั้นคั่นเวลา - มนต์รักเรียกหา
Pairing - กาฬ+อคานิชิ
producer - Taka-Jane
ปฐมบท
กาฬ
- รูป...ร้ายคล้ายสวรรค์มิสรรค์สร้าง
ชั่ว...ชีวิตคิดต่างมิสร้างสรรค์
ตัว...เตี้ยบ่กำยำพร่ำรำพัน
ดำ...แต่นอกในนั้น.....ผ่องเนื้อนพคุณ
กาฬ...เดินย่ำต๊อกอยู่คนเดียวใจกลางกรุงโตเกียวอันแสนเย็นชา
กาฬ...โดนนายหน้าหลอกว่าจะพามาหางานทำ แต่กลับเชิดเงินหนีแล้วปล่อยลอยแพให้เด็กหนุ่มกลายเป็นบุคคลต่างด้าวลอบเข้าเมือง
กาฬ...ไม่รู้ว่าตัวเองจะได้กลับบ้านเมื่อไหร่
เงินสองแสนที่แม่ต้องเอาที่นาไปจำนองเพื่อให้เขาได้มาแสวงโชคในดินแดนอาทิตย์อุทัย ...ที่กาฬตั้งใจว่าจะต้องทำงานไถ่ถอนออกมาได้ภายในปีครึ่ง หายวับไปกับตา
และตอนนี้เขาหิวมาก
ใครบอกว่าญี่ปุ่นอบอุ่นเหมือนบ้าน ทำไมตอนนี้ญี่ปุ่นหนาวจนกาฬแทบจะทนไม่ไหว
เขาเดินมาถึงซอกซอยเล็กๆที่ไร้ผู้คนแห่งหนึ่ง และนั่น......เสียงของกระทบสิ่งใดสิ่งหนึ่งดัง ตุ๊บ!! กาฬรีบวิ่งไปตามเสียงนั้นโดยลืมไปว่าผู้ชายผอมกะหร่องอย่างเขาคงจะช่วยอะไรใครแทบไม่ได้เลยก็ตาม
/ปัง/
กาฬสะดุ้งเฮือกกับเสียงอาวุธที่อันตรายที่สุดในสายตาตัวเอง ทันได้เห็นผู้ชายร่างหนายืนมองเหยื่อผู้ถูกยิงอย่างไม่สะทกสะท้าน
เด็กหนุ่มจากเมืองไทยครางเสียงอ่อนแรง ขาทั้งสองข้างล้าสะสมจนทรุดลงไปทั้งตัว
เห็นแล้วสินะ
เขาเห็นในสิ่งที่ไม่สมควรเสียแล้ว
+;:"##&-+(+;*&฿;?&-;'
อะไร.....ใครพูดอะไรข้างๆหูเขา
*%56-:""&*+?;%฿#@#&&฿
กาฬลืมตาดำขลับ กะพริบปริบๆด้วยความงวยงง...แผ่นหลังกว้างของผู้ชายคนหนึ่งบดบังแสงจากโคมไฟราคาแพงไว้ กาฬจึงสามารถปรับระดับแสงจนมองภาพตรงหน้่าได้ค่อยๆชัดขึ้น
"กะ แก!!!! ฆาตกร!!!"
เขากรีดเสียงแหบๆคับห้อง แล้วมองชายหนุ่มตรงหน้าตาลุกโพลง
เจ้าฆาตกรหันขวับตาวาวแล้วเร่งมช้มืออุดปากเด็กหนุ่มไว้ทันที
//เงียบ!//
เสียงเข้มๆพูดขู่มาเป็นภาษาญี่ปุ่นท่าทางหงุดหงิดนัก
กาฬงับฟันลงบนฝ่ามืออีกฝ่ายเต็มแรง อย่างน้อยถึงจะต้องตายก็ขอให้ได้กลับไปตายที่เมืองไทย เมื่อไม่มีอะไรจะเสียแล้วจึงไม่ต้องเกรงกลัวความตาย
เจ้าฆาตกรร้องลั่นสะบัดมือออกจากปากเขา แล้วเอื้อมมาบีบคางผอมเอาไว้
//กล้าดียังไงมากัดกู ไอ้คนต่างด้าวไร้สัญชาติ!//
พูดเสียงลอดไรฟันออกไปพร้อมกับโน้มใบหน้าลง กดริมฝีปากอุ่นบดขยี้ริมฝีปากแห้งผากของเขาหนักๆ
กาฬอึกอักในลำคอ เม้มปากแน่นไม่ยอมให้ลิ้นของอีกฝ่ายเข้ามา...ขยะแขยง!! แต่มันกลับกดร่างบางของเขาลงจมแน่นกับเตียง แล้วซุกไซร้จมูกโด่งเป็นสันเข้าที่หลังใบหูแทน
"มึง....ปล่อยกูนะไอ้ชั่ว ไอ้วิตถารอย่ามายุ่งกับกู!"
.......
เวลา
กาล
สักวันหนึ่งเมื่อเวลาหมุนมาครบ
สักวันหนึ่งคงได้พบประสบพักตร์
สักวันหนึ่งคุ้นเคยเคียงเพียงรู้จัก
สักวันหนึ่ง...คงได้รักเข้าสักวัน
"กาฬ..."
เสียงทุ้มเข้มที่เอ่ยชื่อของเขาสำเนียงไม่ผิดไม่เพี้ยน ยื่นซีดีพูดภาษาญี่ปุ่นแบบเร่งด่วนฉบับไกด์นำเที่ยวมาให้ตรงอ่างล้างจาน ร่างใหญ่ยืนซ้อนหลังและโอบเอวกาฬไว้ รั้งให้หันมามอง
"จ๊ตโตะมัตเตะ อคานิชิ...ผมกำลังล้างจานอยู่"
กาฬยังคงเป็นกาฬที่พูดไทยคำญี่ปุ่นง่ายๆคำ อีกฝ่ายชิงหอมแก้มแดงเรื่อของเขาแล้วรีบปล่อยตัวให้ยืนล้างจานด้วยร่างทรงของมะเขือเทศอย่างพออกพอใจ
อคานิชิ...ไม่ใช่คนดี
อคานิชิ...ฆ่าคนตายและตีหน้าซื่อยิ้มแย้มต่อหน้ากฎหมาย
แต่อคานิชิช่วยเหลือกาฬ
อาจจะเพราะเวทนาเด็กผู้ชายผอมกะหร่องดำมะเมื่อมอย่างเขาหรือจะด้วยอะไรก็ตาม อคานิชิก็กลายเป็นผู้ปกครองของกาฬในประเทศที่เต็มไปด้วยอันตรายแห่งนี้ไปแล้ว
"กาฬ...เรียนของผม เหมือนกัน"
เป็นคำชวนที่แสนจะวกวน มะเขือเทศกาฬที่เร่งล้างจานให้เสร็จลวกๆต้องรีบหันไปแสดงความสนใจ
ไม่เช่นนั้นภาษาไทยอาจจะวิบัติเพราะหนุ่มญี่ปุ่นเรียงประโยคที่วกวนก็เป็นได้
"อากะแปลว่าสีแดงเหรอ...งั้นคุณก็ต้องเป็นสีแดงนะเพราะชื่อผม...กาฬ แปลว่าสึดำ..."
"ไฮ่ ผมชื่อแดง เข้าใจ..."
"ไหนบอกมาสิว่าแดงสะกดยังไง..."
สีหน้าเหมือนเด็กน้อยโดนครูถามเรื่องที่สอนบนกระดานกะทันหันทำให้กาฬต้องหลุดหัวเราะคิกด้วยความเอ็นดู
ข้างนอกกาฬไม่สนใจว่าอคานิชิจะน่ากลัวและนิ่งขรึมแค่ไหน แต่เจ้าตัวเมื่อกลับมาบ้านกลับเหมือนเด็กน้อยที่ต้องการคนเล่นด้วยตลอดเวลา จนบางครั้งกาฬเองยังทำตัวไม่ถูกระหว่างนั่งเรียนภาษาญี่ปุ่นด้วยตัวเองรออีกฝ่ายที่บ้าน...หรือเอาตัวเองมัดติดกับอีกฝ่ายไว้แล้วได้ศึกษาภาษาญี่ปุ่นในชีวิตจริง...เด็กคนนี้จะชอบแบบไหนมากกว่ากัน
"กาฬ....แกล้งผม..."
"ฮ่าๆๆๆๆๆ คาวาอี้นะอากะจัง..."
กาฬหัวเราะอย่างบ้าคลั่งกับใบหน้าตูมๆงอนๆไม่เหมาะกับบุคลิกนั้น
"อ๊ะ...อุ๊บ...อืมมม"
หนุ่มหล่อที่อ่อนด้อยในภาษาไทยชิงเหตุการณ์ไม่ระวังตัวของหนุ่มน้อยผิวเข้มเป็นโอกาสอันดีที่จะ.....จูบ
"อาส์...กาฬ...ที่รัก..."
......
ที่รัก
กานต์
รักไม่มีเหตุผลกลประกอบ
รักที่มอบด้วยเพราะรักจากที่เห็น
รักกำเนิดเกิดเพราะรักจากที่เป็น
รักไม่เว้นเพศไหนไหน...ไม่ห้ามปราม
//เหมือนจะว่างนะพี่แดง//
จะผิดไหมที่ภาษาญี่ปุ่นประโยคนี้คนพูดเป็นคนไทย
"ไม่ว่างหรอก...กำลังเดินเรื่องขอกลับประเทศให้น้องแดงอยู่เลย..."
ผิดอีกหรือไม่ที่คนพูดภาษาไทยประโยคนี้เป็นหนุ่มสัญชาติญี่ปุ่นแท้ 100%
//ไม่รอให้ลูกบวชก่อนเหรอพี่//
น้องดำประชดพี่แดงหน่อยๆ ด้วยบอกให้ไปจัดการให้ตั้งนานแต่พ่อคุณดันผัดผ่อนมาเรื่อยจนเกือบหนึ่งปี
"โกนจุกก็พอ..."
ยักคิ้วหลิ่วตาส่งมาอย่างล้อเลียน
และก็ได้รับกำปั้นจากหนุ่มไทยผิวแทนที่อกดัง อึก! เป็นการตอบแทน
"ถ้าไม่ว่างขนาดนั้นแล้วมากอดผมไว้ทำไมละพี่ กำลังคัดคันจิอยู่เนี่ยไม่เห็นเหรอ..."
กล่าวออกไปก็เห็นอีกฝ่ายทำหน้ามึน พร้อมกับเสียงออดๆที่ส่งกลับมา
//ไม่ปล่อยให้ทำใจกันเลยหรือไง เมียจะหนีกลับบ้าน.นี่สินสอดก็ยังไม่ทันได้เตรียม...//
กาฬได้แต่เม้มปากแน่นส่งค้อนให้คนข้างหลัง ขี้ตู่นัก เที่ยวบอกใครต่อใครให้ทั่ววงการว่ามีเมียซ่อนไว้ที่บ้านแล้ว เอาแต่ใจตัวเองจริงๆ
"แม่ผมต้องหัวใจวายแน่ๆ..."
//สำหรับแม่พี่ไม่เป็นห่วงหรอก...ห่วงก็แต่ไอ้เพื่อนสนิทคิดไม่ซื่อที่ชื่อสามภพนั่นมากกว่า เอาสองแสนไปไถ่ที่ดินคืนจากมันแล้วห้ามคุยกันอีกนะ...รู้ตัวไว้บ้างว่าตัวเองไม่ใช่คนตัวเปล่าเล่าเปลือยเหมือนแต่ก่อน มีสามีหัวโด่อยู่ทั้งคน...ขี้หึงมากด้วย//
ครับ พ่อมหาจำเริญ มะเขือเทศกาฬได้แต่นั่งก้มหน้างุดๆกับสิ่งที่อีกฝ่ายฝากฝัง ใครเป็นสามีใครกัน...ไม่มาตกลงกันทั้งสองฝ่ายแล้วขี้ตู่เอาเองอีกแล้วนะพี่แดง
"เพื่อนกันหรอก กับไอ้สามหน่ะแก้ผ้ากระโดดน้ำด้วยกันตั้งแต่เด็ก..."
บอกไปแล้วก็เห็นฝ่ายที่ตู่ว่าเป็นสามีทำหน้าโหดขึ้นมาทันที
//กำลังจะลืมเรื่องแก้ผ้าโดดน้ำนี่อยู่แล้วเชียว...//
เสียงที่ตอบมาต่ำพร่า ตาขวาง จนกาฬชักจะใจไม่ดี เพราะรู้แน่ว่าตอนนี้อีกฝ่ายหึงจริงไม่มีสลิง ไม่ใช้ตัวแสดงแทน
"ง...งะ...งั้นให้แม่เอาเงินไปไถ่ที่เถอะนะ ผะ...ผมจะได้ไม่ต้องเจอหน้าไอ้สามอีกไง"
รีบละล่ำละลักบอกออกไปทันที
//กลัวเหรอ...ทำไม...ไม่ไปฆ่ามันตายหรอกน่า ถ้าไม่มาทำตัวสนิทสนมกับเมียชาวบ้านละก็นะ//
อคานิชิกอดกระชับร่างเล็กๆมาชิดกับอกมากยิ่งขึ้นแววตาแสดงออกว่ารักว่าหวงปิดไม่มิด...และไม่ปิด
กาฬส่ายหน้างุดๆ
"ถ้ารักไอ้สามแบบนั้นไม่ดั้นด้นมาเสี่ยงโชคไกลถึงนี่หรอกน่า..."
//ที่ไม่รักเพราะยังไม่ใช่ที่จะรักไง...เพราะน้องดำต้องรักพี่แดงเท่านั้น//
"บังคับตลอด..."
กาฬพ้อเบาๆ เพราะยิ้มกว้างจนปวดแก้มไปหมดแล้ว
......................... END..................
เรื่องสั้นป่วงๆที่แต่งเพราะได้พล็อตมาตอนไปนั่งขี้ที่ส้วม(จะบอกเพื่อ?)
ธีมเรื่องง่ายๆ...แค่คำว่า กาฬ ตัวเดียวที่โผล่เข้ามาในหัวตอนกำลังเบ่ง <<อิบ้า
ก็เลยเอาคำพ้องเสียงมาเล่นเป็นนิยายสั้นๆ แต่งเอามันส์ว่างั้นเถอะ
กาฬ*สีดำ กาล*เวลา กานต์*ที่รัก..........และทั้งสามตอนย่อยๆแต่งด้วย กานท์*ร้อยกรอง
ขอบคุณที่เสียเวลาอ่านนิยายด๊อกด๋อยจนจบคำเพ้อของคนเขียน
ป.ล....ชื่อพระเอกหาเอาสิ้นคิดจากอดีตผัวเพื่อน เอ๊ย! อดีตสมาชิกวงคัตตุน
Pairing - กาฬ+อคานิชิ
producer - Taka-Jane
ปฐมบท
กาฬ
- รูป...ร้ายคล้ายสวรรค์มิสรรค์สร้าง
ชั่ว...ชีวิตคิดต่างมิสร้างสรรค์
ตัว...เตี้ยบ่กำยำพร่ำรำพัน
ดำ...แต่นอกในนั้น.....ผ่องเนื้อนพคุณ
กาฬ...เดินย่ำต๊อกอยู่คนเดียวใจกลางกรุงโตเกียวอันแสนเย็นชา
กาฬ...โดนนายหน้าหลอกว่าจะพามาหางานทำ แต่กลับเชิดเงินหนีแล้วปล่อยลอยแพให้เด็กหนุ่มกลายเป็นบุคคลต่างด้าวลอบเข้าเมือง
กาฬ...ไม่รู้ว่าตัวเองจะได้กลับบ้านเมื่อไหร่
เงินสองแสนที่แม่ต้องเอาที่นาไปจำนองเพื่อให้เขาได้มาแสวงโชคในดินแดนอาทิตย์อุทัย ...ที่กาฬตั้งใจว่าจะต้องทำงานไถ่ถอนออกมาได้ภายในปีครึ่ง หายวับไปกับตา
และตอนนี้เขาหิวมาก
ใครบอกว่าญี่ปุ่นอบอุ่นเหมือนบ้าน ทำไมตอนนี้ญี่ปุ่นหนาวจนกาฬแทบจะทนไม่ไหว
เขาเดินมาถึงซอกซอยเล็กๆที่ไร้ผู้คนแห่งหนึ่ง และนั่น......เสียงของกระทบสิ่งใดสิ่งหนึ่งดัง ตุ๊บ!! กาฬรีบวิ่งไปตามเสียงนั้นโดยลืมไปว่าผู้ชายผอมกะหร่องอย่างเขาคงจะช่วยอะไรใครแทบไม่ได้เลยก็ตาม
/ปัง/
กาฬสะดุ้งเฮือกกับเสียงอาวุธที่อันตรายที่สุดในสายตาตัวเอง ทันได้เห็นผู้ชายร่างหนายืนมองเหยื่อผู้ถูกยิงอย่างไม่สะทกสะท้าน
เด็กหนุ่มจากเมืองไทยครางเสียงอ่อนแรง ขาทั้งสองข้างล้าสะสมจนทรุดลงไปทั้งตัว
เห็นแล้วสินะ
เขาเห็นในสิ่งที่ไม่สมควรเสียแล้ว
+;:"##&-+(+;*&฿;?&-;'
อะไร.....ใครพูดอะไรข้างๆหูเขา
*%56-:""&*+?;%฿#@#&&฿
กาฬลืมตาดำขลับ กะพริบปริบๆด้วยความงวยงง...แผ่นหลังกว้างของผู้ชายคนหนึ่งบดบังแสงจากโคมไฟราคาแพงไว้ กาฬจึงสามารถปรับระดับแสงจนมองภาพตรงหน้่าได้ค่อยๆชัดขึ้น
"กะ แก!!!! ฆาตกร!!!"
เขากรีดเสียงแหบๆคับห้อง แล้วมองชายหนุ่มตรงหน้าตาลุกโพลง
เจ้าฆาตกรหันขวับตาวาวแล้วเร่งมช้มืออุดปากเด็กหนุ่มไว้ทันที
//เงียบ!//
เสียงเข้มๆพูดขู่มาเป็นภาษาญี่ปุ่นท่าทางหงุดหงิดนัก
กาฬงับฟันลงบนฝ่ามืออีกฝ่ายเต็มแรง อย่างน้อยถึงจะต้องตายก็ขอให้ได้กลับไปตายที่เมืองไทย เมื่อไม่มีอะไรจะเสียแล้วจึงไม่ต้องเกรงกลัวความตาย
เจ้าฆาตกรร้องลั่นสะบัดมือออกจากปากเขา แล้วเอื้อมมาบีบคางผอมเอาไว้
//กล้าดียังไงมากัดกู ไอ้คนต่างด้าวไร้สัญชาติ!//
พูดเสียงลอดไรฟันออกไปพร้อมกับโน้มใบหน้าลง กดริมฝีปากอุ่นบดขยี้ริมฝีปากแห้งผากของเขาหนักๆ
กาฬอึกอักในลำคอ เม้มปากแน่นไม่ยอมให้ลิ้นของอีกฝ่ายเข้ามา...ขยะแขยง!! แต่มันกลับกดร่างบางของเขาลงจมแน่นกับเตียง แล้วซุกไซร้จมูกโด่งเป็นสันเข้าที่หลังใบหูแทน
"มึง....ปล่อยกูนะไอ้ชั่ว ไอ้วิตถารอย่ามายุ่งกับกู!"
.......
เวลา
กาล
สักวันหนึ่งเมื่อเวลาหมุนมาครบ
สักวันหนึ่งคงได้พบประสบพักตร์
สักวันหนึ่งคุ้นเคยเคียงเพียงรู้จัก
สักวันหนึ่ง...คงได้รักเข้าสักวัน
"กาฬ..."
เสียงทุ้มเข้มที่เอ่ยชื่อของเขาสำเนียงไม่ผิดไม่เพี้ยน ยื่นซีดีพูดภาษาญี่ปุ่นแบบเร่งด่วนฉบับไกด์นำเที่ยวมาให้ตรงอ่างล้างจาน ร่างใหญ่ยืนซ้อนหลังและโอบเอวกาฬไว้ รั้งให้หันมามอง
"จ๊ตโตะมัตเตะ อคานิชิ...ผมกำลังล้างจานอยู่"
กาฬยังคงเป็นกาฬที่พูดไทยคำญี่ปุ่นง่ายๆคำ อีกฝ่ายชิงหอมแก้มแดงเรื่อของเขาแล้วรีบปล่อยตัวให้ยืนล้างจานด้วยร่างทรงของมะเขือเทศอย่างพออกพอใจ
อคานิชิ...ไม่ใช่คนดี
อคานิชิ...ฆ่าคนตายและตีหน้าซื่อยิ้มแย้มต่อหน้ากฎหมาย
แต่อคานิชิช่วยเหลือกาฬ
อาจจะเพราะเวทนาเด็กผู้ชายผอมกะหร่องดำมะเมื่อมอย่างเขาหรือจะด้วยอะไรก็ตาม อคานิชิก็กลายเป็นผู้ปกครองของกาฬในประเทศที่เต็มไปด้วยอันตรายแห่งนี้ไปแล้ว
"กาฬ...เรียนของผม เหมือนกัน"
เป็นคำชวนที่แสนจะวกวน มะเขือเทศกาฬที่เร่งล้างจานให้เสร็จลวกๆต้องรีบหันไปแสดงความสนใจ
ไม่เช่นนั้นภาษาไทยอาจจะวิบัติเพราะหนุ่มญี่ปุ่นเรียงประโยคที่วกวนก็เป็นได้
"อากะแปลว่าสีแดงเหรอ...งั้นคุณก็ต้องเป็นสีแดงนะเพราะชื่อผม...กาฬ แปลว่าสึดำ..."
"ไฮ่ ผมชื่อแดง เข้าใจ..."
"ไหนบอกมาสิว่าแดงสะกดยังไง..."
สีหน้าเหมือนเด็กน้อยโดนครูถามเรื่องที่สอนบนกระดานกะทันหันทำให้กาฬต้องหลุดหัวเราะคิกด้วยความเอ็นดู
ข้างนอกกาฬไม่สนใจว่าอคานิชิจะน่ากลัวและนิ่งขรึมแค่ไหน แต่เจ้าตัวเมื่อกลับมาบ้านกลับเหมือนเด็กน้อยที่ต้องการคนเล่นด้วยตลอดเวลา จนบางครั้งกาฬเองยังทำตัวไม่ถูกระหว่างนั่งเรียนภาษาญี่ปุ่นด้วยตัวเองรออีกฝ่ายที่บ้าน...หรือเอาตัวเองมัดติดกับอีกฝ่ายไว้แล้วได้ศึกษาภาษาญี่ปุ่นในชีวิตจริง...เด็กคนนี้จะชอบแบบไหนมากกว่ากัน
"กาฬ....แกล้งผม..."
"ฮ่าๆๆๆๆๆ คาวาอี้นะอากะจัง..."
กาฬหัวเราะอย่างบ้าคลั่งกับใบหน้าตูมๆงอนๆไม่เหมาะกับบุคลิกนั้น
"อ๊ะ...อุ๊บ...อืมมม"
หนุ่มหล่อที่อ่อนด้อยในภาษาไทยชิงเหตุการณ์ไม่ระวังตัวของหนุ่มน้อยผิวเข้มเป็นโอกาสอันดีที่จะ.....จูบ
"อาส์...กาฬ...ที่รัก..."
......
ที่รัก
กานต์
รักไม่มีเหตุผลกลประกอบ
รักที่มอบด้วยเพราะรักจากที่เห็น
รักกำเนิดเกิดเพราะรักจากที่เป็น
รักไม่เว้นเพศไหนไหน...ไม่ห้ามปราม
//เหมือนจะว่างนะพี่แดง//
จะผิดไหมที่ภาษาญี่ปุ่นประโยคนี้คนพูดเป็นคนไทย
"ไม่ว่างหรอก...กำลังเดินเรื่องขอกลับประเทศให้น้องแดงอยู่เลย..."
ผิดอีกหรือไม่ที่คนพูดภาษาไทยประโยคนี้เป็นหนุ่มสัญชาติญี่ปุ่นแท้ 100%
//ไม่รอให้ลูกบวชก่อนเหรอพี่//
น้องดำประชดพี่แดงหน่อยๆ ด้วยบอกให้ไปจัดการให้ตั้งนานแต่พ่อคุณดันผัดผ่อนมาเรื่อยจนเกือบหนึ่งปี
"โกนจุกก็พอ..."
ยักคิ้วหลิ่วตาส่งมาอย่างล้อเลียน
และก็ได้รับกำปั้นจากหนุ่มไทยผิวแทนที่อกดัง อึก! เป็นการตอบแทน
"ถ้าไม่ว่างขนาดนั้นแล้วมากอดผมไว้ทำไมละพี่ กำลังคัดคันจิอยู่เนี่ยไม่เห็นเหรอ..."
กล่าวออกไปก็เห็นอีกฝ่ายทำหน้ามึน พร้อมกับเสียงออดๆที่ส่งกลับมา
//ไม่ปล่อยให้ทำใจกันเลยหรือไง เมียจะหนีกลับบ้าน.นี่สินสอดก็ยังไม่ทันได้เตรียม...//
กาฬได้แต่เม้มปากแน่นส่งค้อนให้คนข้างหลัง ขี้ตู่นัก เที่ยวบอกใครต่อใครให้ทั่ววงการว่ามีเมียซ่อนไว้ที่บ้านแล้ว เอาแต่ใจตัวเองจริงๆ
"แม่ผมต้องหัวใจวายแน่ๆ..."
//สำหรับแม่พี่ไม่เป็นห่วงหรอก...ห่วงก็แต่ไอ้เพื่อนสนิทคิดไม่ซื่อที่ชื่อสามภพนั่นมากกว่า เอาสองแสนไปไถ่ที่ดินคืนจากมันแล้วห้ามคุยกันอีกนะ...รู้ตัวไว้บ้างว่าตัวเองไม่ใช่คนตัวเปล่าเล่าเปลือยเหมือนแต่ก่อน มีสามีหัวโด่อยู่ทั้งคน...ขี้หึงมากด้วย//
ครับ พ่อมหาจำเริญ มะเขือเทศกาฬได้แต่นั่งก้มหน้างุดๆกับสิ่งที่อีกฝ่ายฝากฝัง ใครเป็นสามีใครกัน...ไม่มาตกลงกันทั้งสองฝ่ายแล้วขี้ตู่เอาเองอีกแล้วนะพี่แดง
"เพื่อนกันหรอก กับไอ้สามหน่ะแก้ผ้ากระโดดน้ำด้วยกันตั้งแต่เด็ก..."
บอกไปแล้วก็เห็นฝ่ายที่ตู่ว่าเป็นสามีทำหน้าโหดขึ้นมาทันที
//กำลังจะลืมเรื่องแก้ผ้าโดดน้ำนี่อยู่แล้วเชียว...//
เสียงที่ตอบมาต่ำพร่า ตาขวาง จนกาฬชักจะใจไม่ดี เพราะรู้แน่ว่าตอนนี้อีกฝ่ายหึงจริงไม่มีสลิง ไม่ใช้ตัวแสดงแทน
"ง...งะ...งั้นให้แม่เอาเงินไปไถ่ที่เถอะนะ ผะ...ผมจะได้ไม่ต้องเจอหน้าไอ้สามอีกไง"
รีบละล่ำละลักบอกออกไปทันที
//กลัวเหรอ...ทำไม...ไม่ไปฆ่ามันตายหรอกน่า ถ้าไม่มาทำตัวสนิทสนมกับเมียชาวบ้านละก็นะ//
อคานิชิกอดกระชับร่างเล็กๆมาชิดกับอกมากยิ่งขึ้นแววตาแสดงออกว่ารักว่าหวงปิดไม่มิด...และไม่ปิด
กาฬส่ายหน้างุดๆ
"ถ้ารักไอ้สามแบบนั้นไม่ดั้นด้นมาเสี่ยงโชคไกลถึงนี่หรอกน่า..."
//ที่ไม่รักเพราะยังไม่ใช่ที่จะรักไง...เพราะน้องดำต้องรักพี่แดงเท่านั้น//
"บังคับตลอด..."
กาฬพ้อเบาๆ เพราะยิ้มกว้างจนปวดแก้มไปหมดแล้ว
......................... END..................
เรื่องสั้นป่วงๆที่แต่งเพราะได้พล็อตมาตอนไปนั่งขี้ที่ส้วม(จะบอกเพื่อ?)
ธีมเรื่องง่ายๆ...แค่คำว่า กาฬ ตัวเดียวที่โผล่เข้ามาในหัวตอนกำลังเบ่ง <<อิบ้า
ก็เลยเอาคำพ้องเสียงมาเล่นเป็นนิยายสั้นๆ แต่งเอามันส์ว่างั้นเถอะ
กาฬ*สีดำ กาล*เวลา กานต์*ที่รัก..........และทั้งสามตอนย่อยๆแต่งด้วย กานท์*ร้อยกรอง
ขอบคุณที่เสียเวลาอ่านนิยายด๊อกด๋อยจนจบคำเพ้อของคนเขียน
ป.ล....ชื่อพระเอกหาเอาสิ้นคิดจากอดีตผัวเพื่อน เอ๊ย! อดีตสมาชิกวงคัตตุน
น้องดำกับพี่แดง ความวายแบบไทยๆที่หาที่ไหนไม่ได้
ตอบลบน้องดำโดนปล้ำทีเดียวก็ตกลงเป้นภรรยาของไอ้แดงเลยรึ ไอ้แดงมันมีอะไรดี?
อ้ายแดงขี้หึง น่ากลัวจะหึงโหด
แต่ไอ้ที่มาของพล้อกไม่ต้องบอกก็ได้มั๊ย ไม่ได้อยากจะรู้เล้่บบบบ